รวบรวมทฤษฎีการถ่ายภาพ จากหนังสือ และเว็บต่างๆ

[ณุ]

กระทู้มีประโยชน์แบบนี้ ประสบความสำเร็จมากมายเรยเจ้าโน๊ต ...
ดูจากยอดผู้เข้าอ่านกันอย่างล้นหลาม 

[tipong]

มาเช๊คชื่อกระทู้นี้ก่อน  เดี๋ยวเป็นคนไม่ทันสมัย

[โนว]

รู้ไปแล้วบางเทคนิคนะคะ...เป็นการรื้อฟื้นบ้างอ่ะนะ...

ที่นี้โน้ตไปอ่านเจอบทความนี้ที่น่าสนใจ และคิดว่าเอามาลงให้อ่านประกอบด้วยค่ะ...

มารยาทในการร่วมทริปถ่ายภาพครับ
น้ารุทเคยเขียน และลงไว้นานแล้วครับตั้งแต่ ก่อนเปลี่ยนฐานข้อมูลครั้งก่อน
เห็นน้า ๆ บางคนได้ถามถึงมารยาทในการถ่ายรูปในทริป
ก็เลยนำมาลงใหม่ เนื่องจากว่าน่าจะเป็นประโยชน์แก่น้าๆ ที่ต้องการทราบกันครับ
เครดิต : น้ารุท ครับ

ข้อควรปฏิบัติมีดังนี้นะครับ

1. เพื่อเป็นการให้เกียรตินางแบบซึ่งเป็นสุภาพสตรี สมาชิกที่มาร่วมถ่ายภาพในทริปขอความกรุณา งดเว้นการถูกเนื้อต้องตัวนางแบบในทุก ๆ กรณี หากต้องการสั่งท่าโพสต์ ให้สมาชิกแสดงตัวอย่างท่าโพสต์ดังกล่าวในทิศทางที่ยืนหันหน้าไปในทางเดียวกันกับนางแบบ เพื่อให้นางแบบสามารถทำความเข้าใจท่าโพสต์นั้นได้โดยง่าย ทางทีมงานขอสงวนสิทธิในการที่จะจำกัดเสรีภาพในการคาดหวังท่าโพสต์ที่ตรงตามที่คิดไว้ เพราะนางแบบแต่ละท่านย่อมมีธรรมชาติในอิริยาบถที่ไม่เหมือนกัน จึงไม่จำเป็นที่จะต้องวางท่าโพสต์ให้ถูกต้องตรงตามที่ช่างภาพต้องการทุกประการ

2. ข้อควรคำนึงสำหรับการเหนี่ยวรั้งนางแบบให้อยู่กับการกำกับของตนแต่เพียงผู้เดียว ในการออกทริปร่วมกันในหมู่บุคคลมากกว่า 1 คน ย่อมจะมีความแตกต่างในมุมมอง ความคิด การกำหนดฉากหลังในแต่ละจุดถ่ายภาพที่ทางทีมงานได้เลือกให้ อาจไม่เป็นที่ถูกใจช่างภาพได้ครบทุกท่าน ทำให้ช่างภาพบางท่านที่มีความรู้และประสบการณ์สูง อาจมีความต้องการที่จะเลือกหรือกำหนดจุดถ่ายภาพของท่านเอง ซึ่งก็สามารถทำได้ทางทีมงานได้ให้อิสระในการเลือกมุมมอง ฉากหลัง หรือพร็อพต่าง ๆ กับช่างภาพทุก ๆ ท่านอยู่แล้ว แต่การที่จะเลือกมุมถ่ายภาพนั้น ช่างภาพควรได้มีการสอบถามความคิดเห็นจากสมาชิกช่างภาพท่านอื่น ๆ ก่อน เพื่อมิให้เกิดความขัดแย้งขึ้นในกลุ่ม และเพื่อประโยชน์สูงสุดในเรื่องของเวลาในการถ่ายภาพที่มีอยู่อย่างจำกัด เมื่อช่างภาพได้โอกาสเลือกมุมหรือฉากหลังที่ตนเองต้องการแล้ว ก็สมควรที่จะถ่ายภาพร่วมกันโดยไม่เรียกสายตานางแบบ (eye contact) ไปที่ตนเองอย่างต่อเนื่องแต่เพียงผู้เดียว ควรที่จะให้นางแบบได้เฉลี่ยสายตาออกไปให้ช่างภาพท่านอื่น ๆ ได้ถ่ายภาพในมุมมองของท่านบ้าง เพื่อให้เพื่อน ๆ สมาชิกนักถ่ายภาพ สามารถร่วมแบ่งปันมุมมองไปพร้อม ๆ กันได้อย่างสมดุล เพราะจุดมุ่งหมายหลักของการออกทริปถ่ายภาพร่วมกัน คือการ แบ่งปันประสบการณ์ มุมมอง และสร้างมิตรภาพในหมู่นักถ่ายภาพ หาใช่การออกมาแข่งขันล่าภาพเพื่อประกาศความสามารถแต่อย่างใด

3. ความพยายามถ่ายภาพในมุมมองที่ไม่เหมาะสม การออกทริปถ่ายภาพร่วมกันเป็นหมู่คณะ ซึ่งมีทั้งสมาชิกเก่าและใหม่ปะปนกันนั้น ทำให้ยากต่อการตรวจสอบว่าท่านใดมีวิจารญาณในการนำเสนอผลงานอย่างไร มีความรับผิดชอบต่อเกียรติและศักดิ์ศรีของนางแบบหรือไม่ ถือเป็นเรื่องที่ทางทีมงานมีความจำเป็นต้องทำการป้องกันปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้น โดยในเบื้องต้น นางแบบที่มาร่วมทริปจะมีการสวมกางเกงขาสั้นหรือ supporter ไว้ในกรณีที่เสื้อผ้าเป็นชุดกระโปรงสั้น แต่ทั้งนี้ยังคงต้องขอสงวนสิทธิ์ที่จะควบคุมมิให้มีการเล็งกล้องเพื่อถ่ายภาพในมุมมองที่ไม่เหมาะสมไว้ต่อไป แม้ว่าหากคิดในแง่ศิลปะแล้ว ภาพบางภาพที่ได้ จะมีความน่าสนใจเพียงใดก็ตาม

4. เอื้อเฟื้อต่อกันเลนส์สั้นเลนส์ยาว อุปกรณ์ในการถ่ายภาพของช่างภาพขึ้นกับความถนัดของแต่ละท่าน การถ่ายภาพร่วมกันเป็นหมู่คณะจึงจำเป็นต้องคำนึงถึงอุปกรณ์หรือข้อจำกัดของเพื่อนสมาชิก ช่างภาพที่ใช้เลนส์ที่มีช่วง focal length สั้น จำเป็นต้องยืนอยู่ในจุดถ่ายภาพที่ใกล้นางแบบมากกว่าซึ่งอาจจะไปบังมุมมองการถ่ายภาพของเพื่อนสมาชิกที่ใช้เลนส์ที่มีช่วง focal length ยาวกว่า ทางทีมงานจึงใคร่ขอความกรุณา ท่านที่มีเลนส์ช่วงสั้นกว่า เมื่อทำการถ่ายภาพได้ตามที่ตนต้องการแล้ว ขอให้หลบหลีกให้กับเพื่อนสมาชิกที่ใช้เลนส์ช่วงยาวกว่าด้วย เพื่อแบ่งปันช่วงเวลาในการบันทึกภาพร่วมกัน โดยการพูดคุยหรือให้สัญญาณผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันถ่ายภาพอย่างสมดุล

5. ระมัดระวังการพูดจาต่อกันและต่อตัวนางแบบ การถ่ายภาพร่วมกันนั้น ย่อมต้องมีการพูดคุยกันบ้าง แซวกันบ้างเป็นธรรมดา เพื่อสร้างบรรยากาศที่สนุกสนาน ในบางครั้งคำพูดจาหรือมุขที่ใช้แซวกันนั้นอาจไปกระทบกระทั่ง หรือกระทบกระเทือนจิตใจของเพื่อนสมาชิก หรือต่อตัวนางแบบโดยตรง ซึ่งย่อมส่งผลให้บรรยากาศในการถ่ายภาพนั้นเสียไปได้โดยไม่จำเป็น ทางทีมงานของความร่วมมือจากท่านสมาชิกให้ช่วยกันระมัดระวังตรงจุดนี้ร่วมกัน อย่างไรก็ตามการพูดจาหรือแซวกันนั้น ก็เป็นการยากต่อการควบคุม เพราะมักเกิดขึ้นจากความไม่ตั้งใจ (เจตนาบริสุทธิ์) เสียเป็นส่วนใหญ่ ฉะนั้นหากสมาชิกท่านใดเกิดความไม่สบายใจ ในคำพูดหรือการกระทำของเพื่อนสมาชิกท่านใดท่านหนึ่งในกลุ่ม ขอความกรุณาท่านสมาชิกโปรดแจ้งให้ทางทีมงานทราบโดยเร็ว เพื่อระงับเหตุการกระทบกระทั่งที่อาจเกิดขึ้นอีกจนเป็นปัญหาบานปลาย

6. การอะลุ้มอะล่วยตัดสินใจร่วมกัน บ่อยครั้งที่ในกลุ่มนักถ่ายภาพ ช่างภาพมีมุมมองที่แตกต่างกันในการเลือกจุดถ่ายภาพ ฉากหลัง หรือพร็อพที่ใช้ประกอบการถ่ายภาพ ทางทีมงานของความร่วมมือร่วมใจในการที่จะอะลุ้มอะล่วยตัดสินใจไปในทิศทางเดียวกัน เพื่อประโยชน์สูงสุดในการสร้างสรรค์ภาพร่วมกัน ทีมงานขอสงวนสิทธิในการตัดสินใจเพื่อเลือกโลเกชั่นใด ๆ ให้ถือเป็นอันสิ้นสุด ทั้งนี้ โดยยึดความเห็นของเพื่อนสมาชิกส่วนใหญ่เป็นสำคัญ

7. การโพสต์ภาพที่ไม่เหมาะสมลงอินเตอร์เน็ต สำหรับการถ่ายภาพในทริป ย่อมมีความเป็นไปได้ในบางครั้ง ที่ช่างภาพอาจได้จังหวะถ่ายภาพโดยบังเอิญและได้ภาพที่ดูไม่เหมาะสม เช่น อิริยาบถของนางแบบที่กำลังเผลอ ไม่น่าดู หรือออกไปในแนวล่อแหลมต่อสายตาของเยาวชน ทางทีมงานขอความร่วมมือจากท่านสมาชิกในการที่จะไม่นำภาพดังกล่าว ออกเผยแพร่ในทุก ๆ เว็บไซต์ ไม่เว้นแม้กระทั่งใน Blog ส่วนตัว ซึ่งปกติถือเป็นเรื่องส่วนบุคคล แต่ในการนี้อาจมีผลทำให้นางแบบได้รับความเสื่อมเสียซึ่งเกียรติ และชื่อเสียง ทางทีมงานไม่ขอรับผิดชอบใด ๆ ต่อการกระทำเช่นนี้ และพร้อมจะเป็นพยานเพื่อปกป้องเกียรติ และศักดิ์ศรีของผู้เสียหายทุกท่าน  

คำที่เป็น  Keyword กับ password

-Keyword คำว่า ขอบคุณครับ

-Password คำว่า ขอโทษครับ

 

สมมุติสถานการณ์

เมื่อเราต้องการเข้าไปในมุมที่เราต้องการ แต่ต้องเดินผ่านกลุ่มคนมากมาย Password คำว่า ขอโทษครับ ใช้ได้ดีเสมอ เมื่อ เราผ่านเข้าไปได้มุมที่ต้องการแล้ว จะออกมา ก็ฝาก Keyword คำว่า ขอบคุณครับ  ท่องไว้ในใจมันเป็นมารยาทที่ดี เอาให้ติดปาก

[โนว]

เทคนิคการถ่ายภาพ...ที่เราอาจลืม...โน้ตไปค้นมาแล้วเอามาลงเตือนความจำกันซักหน่อยค่ะ

เลือกใช้ฉากหลังที่ธรรมดา
การถ่ายภาพที่ต้องการให้แบบดูโดดเด่นขึ้นมา ควรเลือกใช้ฉากหลังที่ธรรมดา เรียบง่าย ไม่รกรุงรังไม่มีสิ่งอื่นที่มาดึงความสนใจของผู้ชมได้มากเกินไป ก็จะช่วยให้แบบที่ต้องการถ่ายภาพดูเด่นขึ้นและยังทำให้ภาพชัดสื่ออารมณ์ได้มากกว่า



วางตำแหน่งแบบออกจากจุดกึ่งกลาง 
การวางแบบที่ต้องการให้เด่นออกนอกจุดกึ่งกลางของภาพ ซึ่งอาจลองใช้หลักการแบ่งภาพออกเป็น 9 ช่องก็ได้ โดยเลือกวางแบบไว้บน Point of Interest 1 ใน 4 จุดจะช่วยให้ภาพนั้นดูน่าสนใจมากยิ่งขึ้นได้


จัดองค์ประกอบของภาพให้มีฉากหน้า  
หากต้องการถ่ายภาพทิวทัศน์ทั่วไป ลองถ่ายภาพให้มีวัตถุอยู่ในระยะใกล้ ไว้ในภาพด้วยเป็นฉากหน้า (Fore Ground) ด้วย ภาพแบบนี้จะช่วยให้ภาพดูมีระยะความลึกและไกลมากขึ้น

[โนว]

ขอบคุณพี่ อี๊ดคุง จากห้อง siamfreestyle ค่ะ...สำหรับเรื่องการชดเชยแสง...

การชดเชยแสง

การวัดแสงนั้น กล้องอาจจะวัดได้ไม่ดีเท่าสายตาของเรา ดังนั้นค่าสเกลที่กล้องแสดงผลมาให้เราดูนั้น อาจจะไม่ถูกต้องเสมอไปได้ ทำให้เราต้องมานั่งชดเชยแสงกันเอง...แนวการชดเชยแสง ง่ายๆดังนี้

วัตถุมีความสว่าง มีพื้นที่ที่เป็นสีขาวมากๆ เช่นแมวสีขาวนอนอยู่บนพื้นสีขาว >> เราต้องตั้งค่ากล้องให้สเกลเบนไปทางบวก (+) ครับ (ชดเชยแสงไปทางบวก)
แต่ถ้าวัตถุมันมืดๆ ดำๆ เช่น ถ่ายโคลสอัพเข็มกลัดเล็กๆที่ปักอยู่บนเสื้อสูตรสีดำ >> เราต้องตั้งค่ากล้องให้สเกลเบนไปทางลบ (-) (ชดเชยแสงไปทางลบ)

เมื่อชดเชยแสงได้ถูกต้อง ภาพจะออกมาสีดำเป็นสีดำ สีขาวเป็นสีขาว

ดังนั้นหากเราถ่ายฝาผนังสีขาว ซึ่งเรามองด้วยสายตาแล้วว่า มันขาวพอดี แต่กล้องดันบอกว่าภาพโอเวอร์ (เพราะแสงที่เข้ามามันมากกว่าเทากลาง 18%)
และถ้าหากเราไปถ่ายฝาผนังสีดำ ซึ่งมันดำพอดีอยู่แล้ว แต่กล้องมันดันบอกว่าภาพอันเดอร์เกินไป (เพราะแสงเข้ามามันมืดกว่าเทากลาง 18%)

ดังนั้นถ้าถ่ายภาพที่วัตถุเป็นสีขาวจ้า แม้กล้องจะบอกว่าโอเวอร์ ก็อย่าไปเชื่อมัน ถ่ายสีขาว ตั้งค่าแสงให้โอเวอร์ไว้ ภาพจะออกมาขาวพอดี
และถ้าหากถ่ายวัตถุสีดำๆ กล้องจะบอกเราว่ามันอันเดอร์เกินไป อย่าไปหลงเชื่อมันนะ ถ่ายภาพสีดำให้ตั้งค่าแสงให้อันเดอร์ไว้ ภาพจะออกมา ดำเป็นดำ

ถ้าถ่ายภาพสีขาว กล้องบอกว่าโอเวอร์ แล้วเราดันไปเชื่อกล้อง แล้วปรับให้แสงเข้าน้อยลงจนกว่ากล้องจะพอใจ (สเกลวัดว่าพอดี) ภาพออกมาก็จะเป็นขาวแบบเทาๆ
เช่นเดียวกันถ้าถ่ายภาพที่ดำๆ มืดๆ กล้องบอกว่าอันเดอร์ และเรายังดันไปเชื่อกล้องอีก ทำให้เราต้องปรับให้แสงเข้ามากขึ้นให้กล้องบอกโอเคแล้ว เราก็จะได้สีดำแบบเทาๆ ไม่ดำสนิทจริงๆ

[ณุ]

ขอบใจมากจร้า ...  ไม่ต้องไปหลายๆที่ มาที่นี่ที่เดียวเรย ... 

[ปู่เฟืองจำปี]

เยี่ยมจริงๆน้องโนวที่รัก...มาเช็คชื่อด้วยอีกคน

[ณุ]

ดีหรือไม่ดี ท่านปู่ก็ดูจำนวนคนที่เข้าชมกระทู้ก็แล้วกันค้าบบ บ  อิอิ ... 

[โนว]

ขอบคุณน้าณุ ท่านปู่ น้าพล และน้าบัณฑูรที่ให้กำลังใจนะคะ..."สู้ต่อไปทาเคชิ" ความรู้ในหัวหรือรอบตัวโนวที่หาได้มีไว้แบ่งปันค่ะ ไม่ได้เพื่อการค้า...มีแล้วต้องรีบแจกจ่าย เพียงพอแล้วก็แบ่งปันกัน หวงไว้งกไว้หรือเอาดีเข้าตัวก็ไม่เกิดประโยชน์ค่ะ... แค่หางอึ่งก็อยากจะแบ่ง ใครจะทำมายยยย 555

เอาหล่ะค่ะ จากที่ท่านปู่และน้าโด่งได้เปิดกระทู้ Negative Space และ ก็มี ท่านปู่ น้าโด่ง โนว งมกันมาได้ระยะนึง โนวเลยขอเอาประเด็นความสนใจนี้มาใส่ไว้ในนี้ด้วยนะคะ เผื่อใครมาแอบดูและเอาไปเผยแพร่ อย่างที่โนวแอบรู้มา...ก็ไม่ผิดค่ะ ดีใจด้วยซ้ำว่าตัวได้ทำประโยชน์บ้าง...เข้ามาแบบ Sign in ก็จะยิ่งดีใหญ่นะคะ

Negative Space ตามบทสรุปของน้าโด่ง

http://www.ifotosmile.com/board/index.php?topic=2979.0

ไปตามหาข้อมูลต่างๆ  ก็พอจะสรุปได้ว่า  จริงๆแล้วเรื่องของ Space มันมีอยู่แล้วในภาพถ่าย
มีอยู่ในหลายๆภาพเลยทีเดียว  เพราะ Positive ก็คือบริเวณจุดสนใจนั่นแหละ
Negative มันก็คือตรงข้าม

หากพูดถึงการถ่ายภาพ  วาดภาพ  การเล่นกับ Space มันมีมานานแล้วล่ะ...

แค่การถ่ายภาพคนที่เมื่อสายตามองไปทางไหน  ให้เปิดพื้นที่ด้านนั้นให้มาก
เพื่อให้มีอารมณ์ของการทอดสายตา  นี่ก็เป็นแบบหนึ่งของการเล่น Space
แต่ยังไม่ใช่ภาพ Negative Space นะครับ...  แต่มี Negative Space ในภาพเท่านั้น
จริงๆแล้ว  มันไม่ได้อยู่ที่มีพื้นที่ว่างมากหรือไม่  แต่มันเกิดจากความสัมพันธ์ของที่ว่างกับจุดเด่นตาหาก
หากดูภาพสัญลักษณ์ หยินหยาง  ผมว่ามันแสดงถึงความสัมพันธ์กันในลักษณะนี้ดีที่สุด

ดังนั้น  หากที่ว่างที่เอามาเล่น  มันไม่มีบทบาทแรงพอที่จะส่งต่อจุดเด่นของภาพ
พอที่จะจินตนาการ  หรือสื่อเรื่องราวให้คนดูมองออกได้ ผมว่ามันไม่ใช่ภาพแนว Negative Space
แต่เป็นภาพที่มี Negative Space ในภาพ

มันต้องสื่อได้
เพราะไม่งั้นแล้วนกบินผมก็เป็นภาพแนวนี้เกือบทั้งหมด  เพราะฟ้าเต็มไปหมด  นกตัวนิดเดียว
มันจะเป็นภาพแนว Negative Space ไปได้ไง

เว้นแต่ที่ว่างนั้นๆ  ส่งผลต่อภาพจนทำให้จินตนาการของภาพมันเกิดต่อได้  อาจจะพอเรียกว่าใช่
มันเป็นเรื่องของศิลป์  มันไม่น่าจะตอบมาตรงๆว่า  แค่มีที่ว่างเยอะๆในภาพก็ใช่แล้ว

ลองมองดีๆว่า  พอเราเห็นแล้วจะรู้สึกสวย  แปลก  เหงา  มีจินตนาการ
นั่นคือภาพที่ใช้ Negative Space เข้ามามีบทบาทแรงพอจนทำให้เรารู้สึกได้...
ไม่ใช่แค่ว่างๆ  โล่งๆ ก็ทึกทักว่าใช่  ทั้งที่จินตนาการไปไม่ออกเลย...

อย่างภาพที่ผมมาลง  ผมบอกเลยว่า  สำหรับผมแล้ว
ไม่เรียกว่าแนว Negative Space สักภาพ...  มันก็แค่ภาพมุมกว้างๆ
หรือมีพื้นที่ว่างมากๆ  แต่อารมณ์ในภาพ  ส่งไปไม่ถึง
ก็เลยลงแต่ภาพที่มี Negative Space แต่ไม่ใช่แนว Negative Space
ส่วนใครจะบอกว่าใช่  ก็แล้วแต่  
เพราะสำหรับผมมันไม่ใช่  อารมณ์มันส่งไม่ถึงจุดนั้น  เต็มที่ก็แค่ใกล้ๆจะเป็น
เพราะถ้าภาพที่ถ่ายมาแบบนั้นเป็นได้ทุกภาพ...  ทำไมไม่ค่อยมีคนพูดถึงกันเลย
ทั้งๆที่มีให้เห็นดาษดื่น...  ก็แล้วแต่จะมองนะครับ...

[โนว]

Negative Space จากลุงปู่ หรือ ท่านปู่

ผมว่ามันดูเหมือนง่าย แต่ไม่ใช่ง่ายนะ
การวางซับเจค หรือได้ซับเจคสวยๆ และ Space เข้ากับซับเจคได้เหมาะเจาะ....
ภาพแนวนี้ Space เองนั่นแหละจะเป็นตัวเล่าเรื่อง ตัว subject จะเป็นตัวบ่งบอกเรื่องและการช่วย
เรื่องน้ำหนัก บาล้านส์ของภาพ.จะวางซับเจคตรงไหน มันก็มีกฎเหมือน จุดเก้าช่องเหมือนกันอ่าน
เสน่ห์ของภาพแนวนี้ ทั้งสองอย่าง (subject & space)เป็นตัวเสริมช่วยกัน
นี่จากความคิดผมนะ ภาพแนวนี้ ตัวซับเจคเล็กมาก space จะกว้างใหญ่ ๆ มันจึงดูมีพลัง และจินตนาการ .....ส่วนมากภาพสวยๆ แนวนี้ก็หนีไม่พ้น พื้นน้ำกว้่างๆ ฟ้ากว้างๆ ทะเลกว้างๆ พื้นหิมะ

ความสัมพันธุ์ของวัตถุ ซับเจคและสเปรสนั้นต้องสัมพันธ์กัน ถึงแม้มันจะขัดแย้ง
แต่ก็ไปกันได้...ที่สำคัญเพราะเวลามองภาพปั๊บเกิดจินตการไม่มีที่สิ้นสุด นี่แหละศิลป...

[โนว]

Negative Space จากที่โนวค้นมาค่ะ

Negative space, in art, is the space around and between the subject(s) of an image. Negative space may be most evident when the space around a subject, and not the subject itself, forms an interesting or artistically relevant shape, and such space is occasionally used to artistic effect as the "real" subject of an image. The use of negative space is a key element of artistic composition.

In a two-tone, black-and-white image, a subject is normally depicted in black and the space around it is left blank (white), thereby forming a silhouette of the subject. However, reversing the tones so that the space around the subject is printed black and the subject itself is left blank causes the negative space to be apparent as it forms shapes around the subject, called figure-ground reversal.

in the case of photography, objects in the same focal plane, are not considered negative space. Negative space can be used to depict a subject in a chosen medium by showing everything around the subject but not the subject itself. Usage of negative space will produce a silhouette of the subject.

The use of equal negative space, as a balance to positive space, in a composition is considered by many as good design. This basic and often overlooked principle of design gives the eye a "place to rest," increasing the appeal of a composition through subtle means. The term is also used by musicians to indicate silence within a piece.



http://negativespace.photoshelter.com/gallery-image/Southwest-Utah-Nevada/G0000l27s.WmDtvI/I0000HQMLo0gQZ2E

What is negative space? อะไรคือ พื้นที่ว่างเชิงลบ
When composing a piece of artwork, we generally work with three elements: the frame, the positive space, and the negative space (also called white space). The frame is the bounding size of the artwork, the positive space is the subject, and the negative space is the empty space around the subject.
การวางภาพเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างสรรค์งานศิลปะ โดยทั่วไปจะใช้ร่วมกับสามสิ่งหลักๆ คือ กรอบภาพ, พื้นที่เชิงบวก และ พื้นที่เชิงลบ (หรือบางครั้งเรียกพื้นที่ส่วนขาว) โดยกรอบภาพทำหน้าที่บอกขนาดของงานศิลป์ และพื้นที่เชิงบวกนั้นก็คือตัววัตถุ ส่วนพื้นที่เชิงลบนั้นคือส่วนที่ว่างรอบๆ วัตถุ

พื้นที่เชิงลบจะช่วยให้กำหนดเรื่อง และตัววัตถุจะเป็นตัวบอกเล่าเรื่องราวในภาพ พื้นที่เชิงลบทำหน้าที่ให้เกิดความสมดุลระหว่างช่องว่างบวกและลบ พื้นที่เชิงลบยังเป็นตัวนำสายตาไปสู่วัตถุเพื่อบอกเล่าเรื่องราวอีกด้วย
Negative space helps define a subject, so subjectively speaking, negative space works when there’s a balance between the positive and negative spaces. Negative space also works when it draws the viewer’s eye into the subject at hand.


เพราะฉะนั้นโนวว่า เป็นเรื่องสำคัญถ้าเล่นภาพแนวนี้คือ พื้นที่ว่างนั้นนำสายตาไปหาวัตถุได้อย่างไร.. โนวย้อนไปดูอันนี้ในเชิงของศิลปะจริงๆ ด้วย พบว่า พื้นที่เชิงลบนั้น มันเหมือน ภาพที่มีสองขั้ว ดำ ขาว หรือการใช้ช่องว่างดันภาพออกมา อย่างเคยเห็นภาพหน้าคนผ่าครึ่งแล้ว วางซ้ายขวา แล้วพื้นที่ว่างพอดูแล้วจะออกมาเป็นรูปแจกันมั้ยค่ะ นั่นคือ negative space จริงๆในเชิงศิลปะ แต่ของการถ่ายภาพก็อิงแบบนั้นเหมือนกัน..คือเน้นพื้นที่ว่างเยอะๆ และการนำสายตา... ถ่ายไม่ยากแต่สื่อสารในภาพนั้นยาก ถ้าตอนถ่ายไม่ได้ตั้งใจทิ้งพื้นที่แต่แรก ภาพมีพื้นที่ว่างจริงแต่ไม่มีความหมายในการสื่อสารเลย ที่ว่ายากโนวว่าคงเป็นจุดนี้

[โนว]

สำหรับมือใหม่หลายๆท่านที่ยังงงกับการชดเชยแสงอยู่ หวังว่าคงมีประโยชน์ไม่มากก็น้อยนะ
Copy มาจากหนังสือ เริ่มต้นกับ DSLR ของคุณ ปิยะฉัตร แกหลง